Shloka 32
Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation
शितै: पृषत्कै: कुर्वाणानभ्रच्छायामिवाम्बरे । अस्यतः: क्षिण्वतश्नारील्लघुहस्तान् दुरासदान् | पार्थिवानपि चान्यांस्त्वं तदा नैवं वदिष्यसि
śitaiḥ pṛṣatkaiḥ kurvāṇān abhracchāyām ivāmbare | asyataḥ kṣiṇvataś śatrūl laghuhastān durāsadān || pārthivān api cānyāṁs tvaṁ tadā naivaṁ vadiṣyasi |
เมื่อท่านได้เห็นบรรดากษัตริย์ผู้เข้าถึงได้ยากเหล่านั้น—ผู้มีมือไวฉับพลัน—ยิงศรคมกริบออกไปจนประหนึ่งเงาเมฆแผ่คลุมท้องฟ้า โปรยห่าศรไม่ขาดสายและสังหารศัตรูให้ราบคาบ; และเมื่อธรรมบุตรยุธิษฐิระ นกุล สหเทวะ พร้อมทั้งเจ้านครอื่นผู้ปราบมิได้ ปรากฏกายทำศึกอยู่ต่อหน้าในสนามรบ—เมื่อนั้นท่านย่อมไม่อาจกล่าววาจาโอหังเช่นนี้ได้อีกต่อไป।
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse warns against empty bravado in war: true assessment of opponents and humility before proven strength are part of kṣatriya-dharma. Śalya implies that dharmically grounded warriors, acting with discipline and skill, will silence reckless speech.
Śalya describes a vivid battlefield scene—arrows darkening the sky like cloud-shadow—as formidable kings (including Yudhiṣṭhira, Nakula, and Sahadeva) relentlessly strike down enemies. He tells his addressee that once this is witnessed, earlier boastful talk will not continue.