Shloka 3
अध्याय २९: कर्णस्य शल्यं प्रति शापस्मरणं च युद्धनिश्चयः | Chapter 29: Karṇa recalls curses to Śalya and declares resolve for battle
शितपरश्चधसासिपट्टिशै- रिषुभिरनेकविधैश्व सूदिता: । द्विरदरथहया महाहवे वरपुरुषै: पुरुषाश्न वाहनै:,उस महायुद्धमें श्रेष्ठ वीर पुरुषोंने वाहनों तथा तीखे फरसों, तलवारों, पट्टिशों और अनेक प्रकारके बाणोंद्वारा सवारोंसहित हाथियों, रथों, घोड़ों एवं पैदल मनुष्योंका संहार कर डाला
śitaparaśca-dhasāsi-paṭṭiśair iṣubhir anekavidhaiś ca sūditāḥ | dvirada-ratha-hayā mahāhave vara-puruṣaiḥ puruṣāś ca vāhanaiḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า ในมหาสงครามนั้น เหล่าวีรบุรุษผู้เลิศได้ก่อการสังหารอันน่าสะพรึง ด้วยขวานคม ดาบ หอกปัฏฏิศะ และศรนานาชนิด ฟันฟาดช้าง รถ ม้า และทหารราบ พร้อมทั้งผู้ขับขี่ให้ล้มตายเป็นอันมาก
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh moral reality of war: even when fought by 'foremost' heroes under the banner of duty, battle results in indiscriminate devastation—men and mounts, riders and vehicles—reminding the listener that martial excellence does not erase the ethical burden of violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that in the thick of the great combat, elite warriors are cutting down elephants, chariots, horses, and infantry along with their riders using sharp axes, swords, paṭṭiśas, and various arrows—depicting the intensity and carnage of the ongoing war.