Shloka 46
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
औदुम्बरे सुखासीनमासने क्षौमसंवृते | शास्त्रदृष्टेन विधिना सम्भारैश्न सुसम्भूतै:
audumbare sukhāsīnam āsane kṣaumasaṃvṛte | śāstradṛṣṭena vidhinā sambhāraiḥ susambhūtaiḥ ||
สัญชัยกล่าวว่า—กรรณะนั่งอย่างผาสุกบนอาสนะไม้ อุทุมพร ที่คลุมด้วยผ้าลินินเนื้อละเอียด แล้วตามวิธีที่ศาสตราบัญญัติ ด้วยเครื่องพิธีที่จัดเตรียมพร้อม เขาทั้งหลายได้ประกอบพิธีอภิเษกให้เขา น้ำที่ชำระด้วยมนตร์ถูกใส่ไว้ในหม้อทองและหม้อดิน และแยกใส่ภาชนะทำด้วยงาช้าง รวมทั้งภาชนะทำจากเขาแรดและเขาวัว ในภาชนะนั้นผสมอัญมณี ไข่มุก เครื่องหอมอันเป็นมงคล และสมุนไพรยา ครั้นพิธีเสร็จสิ้น ทุกคนก็สรรเสริญกรรณะผู้มีใจสูงส่งซึ่งประทับบนอาสนะอันประเสริฐ
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes that authority—especially in a time of conflict—seeks legitimacy through śāstra-guided ritual and public acknowledgment. Kingship is portrayed not merely as power, but as an office established by orderly procedure and communal consent, implying ethical accountability (dharma) even amid war.
Sañjaya describes Karṇa seated on an udumbara-wood seat covered with fine cloth while various groups (brāhmaṇas, kṣatriyas, vaiśyas, and honoured śūdras) perform his abhiṣeka using mantra-consecrated water kept in different vessels and mixed with auspicious substances; afterward they praise Karṇa.