Shloka 47
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
ब्राह्मणा: क्षत्रिया वैश्यास्तथा शूद्राश्व॒ सम्मता: । तुष्टवुस्तं महात्मानमभिषिक्त वरासने
sañjaya uvāca |
brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyās tathā śūdrāś ca sammatāḥ |
tuṣṭuvus taṃ mahātmānam abhiṣiktaṃ varāsane ||
พราหมณ์ กษัตริย์ แพศย์ และศูทรผู้เป็นที่นับถือ—ทุกหมู่ต่างสรรเสริญกรรณะผู้ยิ่งใหญ่ เมื่อเขาได้รับการอภิเษกแล้วและประทับบนอาสนะอันประเสริฐ
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political authority is reinforced through dharmic ritual and public acclaim: consecration (abhiṣeka) and collective praise function as social validation, presenting Karna’s elevation as formally sanctioned even within the ethically fraught setting of battle.
After Karna is ritually anointed/installed and seated on a distinguished throne, representatives of all four varṇas—Brahmins, Kshatriyas, Vaishyas, and respected Shudras—offer praise, marking a ceremonial affirmation of his status and command.