Shloka 336
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा तथा द्रोणविषयकप्रश्नाः
Dhṛtarāṣṭra’s Fainting and Questions Concerning Droṇa
स कथं निहतः: पार्थ: क्षुद्रमत्स्यैर्यथा तिमि: । स्वर्गलोकमें इन्द्रके समान जो इस लोकमें सबसे श्रेष्ठ थे
sa kathaṁ nihataḥ pārthaḥ kṣudra-matsyair yathā timiḥ | svarga-loke indra-samo yo ’smin loke sarva-śreṣṭhaḥ | taṁ mahān sattva-śālinaṁ mahā-balaṁ droṇācāryaṁ kuntī-putraiḥ tathā jaghnuḥ, yathā kṣudra-matsyāḥ saṁhatāḥ timi-nāma mahā-matsyaṁ hanyuḥ | etat kathaṁ sambhavam abhavat ||
ธฤตราษฏรตรัสว่า—ปารถะถูกโค่นลงได้อย่างไร ราวกับฝูงปลาน้อยร่วมกันสังหาร ‘ติมิ’ มหาปลา? ด्रोณาจารย์ผู้มหาพล ผู้มีจิตวิญญาณสูงส่ง—เสมออินทราในสวรรค์ และเป็นยอดแห่งมนุษย์ในโลกนี้—โอรสแห่งกุนตีจะสังหารท่านได้เช่นนั้นอย่างไร? สิ่งนี้เป็นไปได้อย่างไร?
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring ethical tension: immense personal prowess can be overcome by coordinated effort and circumstance, raising questions about fairness, strategy, and dharma in war. Dhṛtarāṣṭra’s disbelief underscores how the fall of a revered teacher-warrior forces reflection on the limits of power and the moral costs of victory.
Dhṛtarāṣṭra asks Sañjaya how Droṇācārya—described as supremely great and Indra-like—could have been killed by Kuntī’s sons. He uses a vivid simile: small fish banding together to kill the huge fish Timi, expressing shock that a collective could bring down a seemingly invincible champion.