Shloka 20
विक्रीडमानं कौन्तेयं हर्षण महता युतम् । निहत्य तरसा शत्रुं महाबलसमन्वितम्,निष्पाप महाराज! जब हर्षातिरेकसे सहस्रों बाजे बज रहे थे, उस समय हमने कुन्तीकुमार महाबली भीमसेनको देखा। वे महान् बल और पराक्रमसे सम्पन्न शत्रुको वेगपूर्वक मार देनेके कारण अत्यन्त हर्षके साथ नाच रहे थे
sañjaya uvāca | vikrīḍamānaṃ kaunteyaṃ harṣeṇa mahatā yutam | nihatya tarasā śatruṃ mahābalasamanvitam | niṣpāpa mahārāja |
ข้าแต่มหาราชผู้ปราศจากมลทิน เราได้เห็นภีมะโอรสกุนตี เปี่ยมด้วยความปีติยิ่ง ประหนึ่งกำลังเล่นสนุก ครั้นสังหารศัตรูผู้มีกำลังมหาศาลลงด้วยความรวดเร็วแล้ว ก็ยิ่งเริงร่าอุทานชัย
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral tension within kshatriya-dharma: the warrior must perform violent duty in war, yet the mind can be swept by exhilaration after victory. It invites reflection on self-mastery—how righteous action in a grim context can still provoke intense emotion that must be understood and governed.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that Bhima, after swiftly killing a powerful enemy, is seen moving in exuberant celebration—'sporting' with great joy—on the battlefield.