Shloka 19
हर्षात् तूर्यससहस्रेषु वाद्यमानेषु चानघ । अपश्याम महाराज भीमसेनं महाबलम्,निष्पाप महाराज! जब हर्षातिरेकसे सहस्रों बाजे बज रहे थे, उस समय हमने कुन्तीकुमार महाबली भीमसेनको देखा। वे महान् बल और पराक्रमसे सम्पन्न शत्रुको वेगपूर्वक मार देनेके कारण अत्यन्त हर्षके साथ नाच रहे थे
harṣāt tūryasahasreṣu vādyamāneṣu cānagha | apaśyāma mahārāja bhīmasenaṁ mahābalam ||
ข้าแต่มหาราชผู้ปราศจากมลทิน เมื่อด้วยความปีติยินดีมีเสียงแตรและดุริยางค์นับพันบรรเลงกึกก้อง ครั้งนั้นเราก็ได้เห็นภีมเสนผู้มีกำลังมหาศาล
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense collective emotion (harṣa) and martial ceremony (the sounding of instruments) frame the perception of heroic action; it implicitly points to the power of battlefield exhilaration and the kṣatriya ideal of strength, while reminding the listener to observe events with discernment amid the noise of war.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that, amid the loud celebration of thousands of instruments, he and others saw the mighty Bhīma—presented as a prominent warrior on the battlefield at Kurukṣetra.