Shloka 37
राजपूजाविधानम् / Royal Reception Protocols during Āśvamedha Preparations
स किंपुरुषसंकीर्ण: किंनरैश्वनोपशोभित: । सिद्धविप्रनिवासैश्च समनन््तादभिसंवृत:
sa kiṃpuruṣasaṃkīrṇaḥ kiṃnaraiś caivānupaśobhitaḥ | siddhavipranivāsaiś ca samanantād abhisaṃvṛtaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—มณฑปยัญญะนั้นแน่นขนัดด้วยพวกกิมปุรุษะ และเหล่ากินนระก็ช่วยเพิ่มพูนความงามสง่า รอบด้านมีที่พำนักของเหล่าสิทธะและพราหมณ์ตั้งอยู่ จึงทำให้มณฑปนั้นถูกโอบล้อมอยู่ทุกทิศ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that a royal sacrifice gains legitimacy and auspicious power when it is upheld by dharmic authorities (vipras) and witnessed by exalted beings (siddhas). Ethical kingship is portrayed as requiring public, learned, and spiritually elevated sanction—not mere display of power.
Vaiśampāyana describes the scene of the yajña-maṇḍapa: it is crowded with wondrous semi-divine beings (Kiṃpuruṣas and Kiṃnaras) and surrounded on all sides by the residences of Siddhas and Brahmins, emphasizing the grandeur and sanctity of the Ashvamedha setting.