Shloka 138
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
वरो वराहो वरदो वरेण्य: सुमहास्वन: । महाप्रसादो दमन: शत्रुहा श्वेतपिज्रल:
vayudeva uvāca | varo varāho varado vareṇyaḥ sumahāsvanaḥ | mahāprasādo damanaḥ śatruhā śvetapiṅgalaḥ ||
พระองค์ทรงเป็นวราหะอันประเสริฐ เป็นผู้ประทานพร และเป็นผู้ควรแก่การเลือกสรรและบูชา เสียงคำรามของพระองค์ยิ่งใหญ่เกรียงไกร ทรงมีพระกรุณาใหญ่หลวงต่อภักตะ ทรงปราบผู้ทุจริต ทำลายศัตรู และปรากฏด้วยรัศมีขาวปนทองอันเรืองรอง
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises the divine as both compassionate and corrective: bestowing grace and boons upon devotees while restraining wrongdoing and destroying hostile forces. Ethically, it frames divine power as aligned with dharma—protecting the good and curbing the wicked.
Vāyudeva speaks a eulogy-like line listing honorific names and qualities of the deity—especially the Varāha form—highlighting majesty (mighty roar), benevolence (great grace), and protective strength (subduer and enemy-destroyer).