Shloka 49
प्रस्थित: सुमहातेजा दुर्वासाग्निरिव ज्वलन् | एषैव ते बुद्धिरस्तु ब्राह्मणान्प्रति केशव,प्रद्युम्न! तुम्हारी मातासे ऐसा कहकर वे अग्निके समान प्रज्वलित होनेवाले महातेजस्वी दुर्वासा यहाँसे प्रस्थित होते समय फिर मुझसे बोले--'केशव! ब्राह्मणोंके प्रति तुम्हारी सदा ऐसी ही बुद्धि बनी रहे”
prasthitaḥ sumahātejā durvāsāgnir iva jvalan | eṣaiva te buddhir astu brāhmaṇān prati keśava |
ทุรวาสาผู้รุ่งเรืองยิ่งนัก เมื่อออกเดินทางไป—ลุกโชติช่วงดุจเปลวไฟ—ก็กล่าวขึ้นอีกว่า “เกศวะ ขอให้ท่าทีเช่นนี้ของเจ้าต่อพราหมณ์ทั้งหลายดำรงอยู่เสมอเถิด”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse commends a stable ethical disposition: maintaining unwavering respect and proper conduct toward brāhmaṇas (the learned and spiritually disciplined). It presents such reverence as a lasting ‘buddhi’—a guiding mindset—worthy of blessing.
Vāyudeva reports that the sage Durvāsā, radiant and fiery like blazing fire, departs and offers a final benediction to Keśava (Kṛṣṇa): that Kṛṣṇa’s attitude toward brāhmaṇas should always remain the same—steadfastly respectful and dharmic.