Shloka 60
अनिर्विण्ण: स्थविष्ठो5 भूर्धर्मयूपो महामख: । नक्षत्रनेमिर्नक्षत्री क्षम: क्षाम: समीहन:
bhīṣma uvāca | anirviṇṇaḥ sthaviṣṭho 'bhūd dharmayūpo mahāmakhaḥ | nakṣatranemir nakṣatrī kṣamaḥ kṣāmaḥ samīhanaḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า—พระองค์ปราศจากความท้อแท้และความแปรปรวน ดำรงมั่นในรูปจักรวาลอันไพศาล; มิได้บังเกิด เป็นเสาหลักแห่งธรรม และเป็นมหายัญญะโดยพระองค์เอง. พระองค์คือแกนกลางแห่งหมู่ดาว เป็นเจ้าแห่งนักษัตร (คือพระจันทร์); ทรงสามารถในกิจทั้งปวง เป็นพื้นฐานที่โลกทั้งหลายอาศัยพักพิง และทรงมุ่งหมายพร้อมเพียรเพื่อการสร้างสรรค์และการจัดระเบียบแห่งสรรพภาวะ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The Supreme is presented as the unchanging foundation of dharma and the sustaining center of cosmic order: sacrifice, moral law, and the movements of the heavens are not separate from Him but expressions of His being and governance.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira and, in a devotional-hymnic mode, enumerates divine epithets describing the Lord’s nature—unborn, vast, the support of righteousness, and the cosmic regulator—linking ethical life (dharma and yajña) with the Lord’s universal sovereignty.