Shloka 49
स्कन्द: स्कन्दधरो धुर्यो वरदो वायुवाहन: । वासुदेवो बृहद्धानुरादिदेव: पुरंदर:
skandaḥ skandadharo dhuryo varado vāyuvāhanaḥ | vāsudevo bṛhaddhānur ādidevaḥ puraṃdaraḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า—พระองค์คือสกันทะ; ผู้ทรงสกันทะ; ผู้ค้ำจุนภาระแห่งจักรวาลอย่างมั่นคง; ผู้ประทานพร; ผู้ขับเคลื่อนและบังคับลมทั้งปวง. พระองค์คือวาสุเทวะ ธนูธรผู้มีพาหาใหญ่; เทพปฐม; และผู้ทำลายป้อมปราการของเหล่าอสูร—ด้วยนามมากมายนี้เอง พระผู้เป็นเจ้าจึงได้รับการสรรเสริญ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches devotional discernment: the One Lord is praised through many epithets, each highlighting a moral and protective function—upholding dharma, sustaining the world’s burden, granting boons in accordance with righteousness, and destroying forces that threaten cosmic order.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira and recites divine names as a form of teaching and praise. This verse is a segment of that litany, presenting a cluster of titles that describe the Lord’s power, beneficence, and guardianship.