Shloka 43
ओजस्तेजोद्युतिधर: प्रकाशात्मा प्रतापन: । ऋद्धः स्पष्टाक्षरो मन्त्रश्नन्द्रांशुर्भास्करद्युति:
ojastejodyutidharaḥ prakāśātmā pratāpanaḥ | ṛddhaḥ spaṣṭākṣaro mantraś candrāṁśur bhāskaradyutiḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า—พระองค์ทรงเป็นผู้ทรงไว้ซึ่งกำลังเดช รัศมี และความรุ่งเรือง; แสงสว่างคือสภาวะแห่งพระองค์เอง; และด้วยอานุภาพของพระองค์ทรงเผาผลาญพร้อมทั้งทรงข่มปราบ พระองค์ทรงสมบูรณ์พร้อมด้วยความรุ่งเรืองทางธรรม พระอักษรของพระองค์แจ่มชัด—โอมอันปรากฏ พระองค์ทรงเป็นรูปแห่งมนตร์พระเวท พระองค์ทรงปลอบประโลมจิตที่ถูกความร้อนแห่งโลกเผาไหม้ดุจแสงจันทร์ และทรงส่องสว่างดุจสุริยะ
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The Divine is portrayed as the source of both power and guidance: he illuminates like the sun (knowledge, truth, moral clarity) and cools like moonbeams (mercy, relief from suffering). Ethical strength is thus not mere domination; it is illumination joined with compassionate refuge.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and extols the Supreme through a litany of epithets (commonly aligned with the Viṣṇu-sahasranāma tradition). This verse is one segment of that praise, describing the Lord’s luminous and mantra-embodied nature.