Shloka 31
२६३ वेद्य:-कल्याणकी इच्छावालोंके द्वारा जानने योग्य
vedyaḥ—kalyāṇakī icchāvālaiḥ jñātavyaḥ; vaidyāḥ—sarva-vidyā-jñāḥ; sadāyogī—sadā yoge sthitaḥ; vīrahā—dharma-rakṣārthaṁ asura-yoddhān nihantā; mādhavaḥ—vidyāyāḥ svāmī; madhuḥ—amṛta-vat sarvān prīṇayitā; atīndriyaḥ—indriyebhyaḥ sarvathā atītaḥ; mahāmāyaḥ—māyāvīnām api māyāṁ vidadhāti, mahān māyāvī; mahotsāhaḥ—jagat-utpatti-sthiti-pralaya-kṛte paramotsāhī; mahābalaḥ—mahā-bala-sampannaḥ
ภีษมะกล่าวว่า—พระองค์เป็นผู้พึงรู้โดยผู้แสวงสวัสดิ์แท้; เป็นผู้รู้วิทยาทั้งปวง; สถิตในโยคะเสมอ; เป็นผู้สังหารนักรบอสูรเพื่อพิทักษ์ธรรม; เป็นมาธวะ เจ้าแห่งวิทยา; เป็น ‘มธุ’ ผู้ยังความยินดีแก่สรรพชนดุจอมฤต. พระองค์อยู่เหนืออินทรีย์ทั้งหลาย; เป็น ‘มหามายา’ ผู้ใช้มายาอันยิ่งใหญ่เหนือแม้ผู้เจ้าเล่ห์; มีความมุ่งมั่นใหญ่ พร้อมเสมอเพื่อการสร้าง การดำรง และการล่มสลายของโลก; และทรงมหาพละ.
भीष्म उवाच