पृथ्वीपते! जो परम महान् तेज:स्वरूप है
pṛthvīpate! yo parama-mahān tejaḥ-svarūpaḥ, yo parama-mahān tapaḥ-svarūpaḥ, yo parama-mahān brahma, yaḥ sarvasya parama āśrayaḥ, yaḥ pāvana-tīrthādikeṣu parama-pavitraḥ, maṅgalānām api maṅgalam, devānām api devaḥ, tathā yo bhūta-prāṇinām avināśī pitā; kalpasya ādau yasmāt samasta-bhūtāni utpadyante, punaś ca yuga-kṣaye mahāpralaye yasmin te vilīyante; taṃ loka-pradhānaṃ saṃsāra-svāminaṃ bhagavantaṃ viṣṇoḥ sahasra-nāmāni mattaḥ śṛṇu, yāni pāpaṃ ca saṃsāra-bhayaṃ ca dūrīkurvanti. yāni nāmāni gauṇāni vikhyātāni mahātmanaḥ, ṛṣibhiḥ parigītāni, tāni vakṣyāmi bhūtaye.
ข้าแต่พระมหากษัตริย์ผู้ครองแผ่นดิน จงสดับจากข้าพเจ้าเถิด พระนามพันประการของพระวิษณุ—ผู้เป็นใหญ่เหนือโลกทั้งปวง เป็นจอมนาถแห่งสากลจักรวาล พระองค์ทรงเป็นเดชรัศมีอันยิ่งยวด ทรงเป็นตบะอันยิ่งยวด ทรงเป็นพรหมอันยิ่งใหญ่สูงสุด เป็นที่พึ่งสูงสุดของสรรพสิ่ง; ทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ยิ่งในหมู่สิ่งที่ชำระให้บริสุทธิ์ เช่น ตีรถะทั้งหลาย เป็นมงคลยิ่งในหมู่มงคล เป็นเทพเหนือเทพ และเป็นบิดาอันไม่เสื่อมสูญของสรรพสัตว์ทั้งปวง; เมื่อเริ่มกัลป์ สรรพสัตว์ทั้งหลายบังเกิดจากพระองค์ และเมื่อสิ้นยุค ในมหาปรลัยก็กลับลับเลือนลงในพระองค์อีกครั้ง พระนามเหล่านี้ย่อมขจัดบาปและความหวาดกลัวแห่งสังสารวัฏ บัดนี้ข้าพเจ้าจักประกาศพระนามอันเป็นที่รู้จัก—นามเชิงคุณลักษณะ (กৌณะ) ของมหาตมันนั้น—ซึ่งเหล่าฤษีได้ขับขานไว้ทั่วทุกแห่ง เพื่อความสำเร็จแห่งปุรุษารถะและความผาสุก
भीष्म उवाच
Bhishma frames Vishnu as the ultimate refuge and cosmic source into whom all beings arise and dissolve; hearing/reciting His celebrated names—especially those grounded in His attributes—purifies sin and lessens existential fear, supporting both worldly aims and spiritual liberation.
In the Anushasana Parva, Bhishma instructs King Yudhisthira and begins the formal preface to the Vishnu-sahasranama, announcing that he will recite the well-known names praised by the rishis and explaining their power to purify and protect from the fear of samsara.