Shloka 112
उत्तारणो दुष्कृतिहा पुण्यो दुःस्वप्रनाशन: । वीरहा रक्षण: सन्तो जीवन: पर्यवस्थित:
bhīṣma uvāca | uttāraṇo duṣkṛtihā puṇyo duḥsvapnanāśanaḥ | vīrahā rakṣaṇaḥ santaḥ jīvanaḥ paryavasthitaḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า—พระองค์ทรงเป็นผู้พาข้าม พาสรรพสัตว์ข้ามมหาสมุทรแห่งสังสาร; ทรงทำลายกรรมชั่วและผู้มีใจชั่ว; ทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ ผู้ชำระผู้ระลึกถึงพระองค์ให้ผ่องใส; และทรงขจัดฝันร้ายแก่ผู้ทำสมาธิ ระลึก สรรเสริญ และบูชาพระองค์. พระองค์ทรงตัด ‘หนทางเวียนว่าย’ ของผู้มาขอพึ่ง ให้สิ้นสุดวัฏจักรเกิดตาย; ทรงเป็นผู้พิทักษ์ทุกประการ. พระองค์ทรงปรากฏเป็นเหล่าสันต์เพื่อเผยแพร่ความรู้ ความถ่อมตน และธรรม; ทรงเป็นลมหายใจแห่งชีวิตของสรรพสัตว์; และทรงแผ่ซ่านทั่วจักรวาล สถิตมั่นอยู่ทุกแห่งหน.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the Supreme Lord is both the moral purifier and the existential liberator: He destroys evil, protects the surrendered, sustains life, and pervades all—so remembrance, worship, and devotion become practical means for ethical purification and freedom from saṃsāra.
In Anuśāsana Parva, Bhishma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and praises the Supreme through a chain of divine epithets. This verse is part of that laudatory description, emphasizing the Lord’s saving, protecting, and all-pervading nature.