Shloka 26
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
तेषामृषिकृतो धर्मो धर्मिणामुपपद्यते । न कामकारात् कामोडन्य: संसेव्यो धर्मदर्शिभि:
teṣām ṛṣikṛto dharmo dharmiṇām upapadyate | na kāmakārāt kāmo 'nyaḥ saṁsevyo dharmadarśibhiḥ ||
สำหรับผู้ที่ดำรงอยู่ในธรรม วัตรปฏิบัติที่เหล่าฤๅษีกำหนดไว้ย่อมใช้ได้จริงและให้ผล ผู้เป็นคฤหัสถ์ที่รักษาธรรมแห่งคู่ครอง โดยยกภรรยาเป็นสหายร่วมธรรม สำรวมอินทรีย์ ประพฤติตามธรรมที่พระเวทบัญญัติ และร่วมสังวาสเฉพาะกาลอันควรเท่านั้น—ย่อมได้รับผลแห่งการปฏิบัติตามธรรมที่ฤๅษีสอนไว้ ผู้เห็นธรรมชัดเจนไม่ควรเสพความเพลิดเพลินเพียงเพราะความอยากหรือความตามใจตน; การหมกมุ่นที่ขับเคลื่อนด้วยกามไม่ควรยกเป็นวิถีชีวิต.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Dharma is to be lived according to the standards established by the sages, and ethical people should not treat desire as a license for indulgence. The verse emphasizes restraint and rule-governed conduct rather than pleasure pursued from mere impulse.
Śrī Maheśvara is instructing about proper dharmic conduct. In context (as reflected in the accompanying explanation), the teaching is applied especially to householders: keeping marital life within Vedic discipline and practicing sense-control, not making desire the guiding principle.