Shloka 61
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
उमोवाच (भगवन् देवदेवेश नमस्ते वृषभध्वज । श्रोतुमिच्छाम्यहं देव धर्ममाश्रमिणां विभो ।।
tathāśramagataṃ dharmaṃ śṛṇu devi samāhitā | āśramāṇāṃ tu yo dharmaḥ kriyate brahmavādibhiḥ ||
พระอุมาได้ทูลว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นเทพเหนือเทพ ผู้มีธงรูปโค! ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่ ข้าพระองค์ปรารถนาจะฟังธรรมของผู้ดำรงอยู่ในอาศรม” พระศรีมเหศวรตรัสว่า “โอ้เทวี จงฟังธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับอาศรมด้วยจิตที่ตั้งมั่นและรวมเป็นหนึ่ง ธรรมแห่งอาศรมที่พรหมวาทิน—เหล่าฤษีผู้ยึดมั่นในพรหมัน—ได้สถาปนาและปฏิบัติไว้นั้น เราจักกล่าว ณ ที่นี้”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Śiva frames āśrama-dharma as an authoritative, time-tested discipline: one should learn it with mental composure, and it is to be understood as the established practice of brahma-vādins (Vedic sages devoted to Brahman).
After Umā expresses the wish to hear the duties of those in the āśramas, Śrī Maheśvara begins his instruction, asking her to listen attentively as he presents the dharma defined by the sages.