Shloka 15
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
भगवानके दिये हुए हरे और सुनहरे रंगवाले कुशोंके नवीन आसनोंपर वे महर्षि प्रसन्नतापूर्वक विराजमान हुए ।।
bhagavatā datteṣu harasuvarṇavarṇeṣu kuśeṣu navīneṣv āsaneṣu te maharṣayaḥ prītamanasaḥ sukhena niṣeduḥ | kathāś cakruḥ tataḥ te tu madhurā dharmasaṃhitāḥ | rājarṣīṇāṃ surāṇāṃ ca ye vasanti tapodhanāḥ ||
มหาฤๅษีทั้งหลายได้นั่งอย่างผาสุกบนอาสนะหญ้ากุศะใหม่ สีเขียวและสีทอง ซึ่งพระผู้เป็นเจ้าประทานให้ แล้วจึงเริ่มกล่าวเรื่องราวอันไพเราะสอดคล้องกับธรรมะ ว่าด้วยราชฤๅษี เทพยดา และหมู่นักพรตผู้มั่งคั่งด้วยตบะซึ่งพำนักอยู่ ณ ที่นั้น
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma is best communicated and preserved through pleasing, well-ordered narratives spoken in a sanctified setting; the verse highlights that righteous discourse (dharma-saṃhitā kathāḥ) is itself a vehicle of ethical formation.
The assembled great sages sit on newly prepared kusa-grass seats—described as green and golden and given by the Lord—and then begin speaking sweet, dharma-consistent accounts about royal seers, gods, and resident ascetics.