Shloka 36
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
त्रयाणामपि पिण्डानां श्रुत्वा भगवतो गतिम्
trayāṇām api piṇḍānāṃ śrutvā bhagavato gatim | śrāddhasya rahasyaṃ jñātaṃ; devadūta! tvayā yat śrāddhavidher nirṇayaḥ pṛṣṭaḥ, tadanusāreṇa trayāṇām api piṇḍānāṃ gatiḥ kathyate | sāvadhānaḥ śṛṇu me ||
ครั้นได้สดับจากพระวิษณุถึงคติอันกำหนดไว้ของปิณฑะทั้งสาม เขาก็รู้แจ้งแก่นลึกแห่งพิธีศราทธ์ “โอ้ทูตแห่งเทวะ” กล่าวไว้ว่า “เมื่อท่านถามถึงข้อวินิจฉัยอันชัดเจนแห่งวิธีศราทธ์ บัดนี้จักอธิบายผลของปิณฑะทั้งสามตามลำดับ จงฟังเราด้วยความตั้งใจ”
देवदूत उवाच
Educational Q&A
Śrāddha is presented not as a mere formality but as a dharmic act whose offerings (piṇḍas) have specific intended results; therefore one should learn the rite’s rationale and perform it with attention and correct procedure.
A divine messenger asks for a definitive ruling on the śrāddha method. The speaker responds that, since the outcomes of the three piṇḍa-offerings have been heard from Viṣṇu and the rite’s inner meaning grasped, the distinct ‘gati’ (result/destination) of each piṇḍa will now be explained, urging careful listening.