Shloka 1263
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
रुद्राणां च तथा लोकं ब्रह्मलोक॑ च गच्छति । वह पुरुष भोगसम्पन्न
rudrāṇāṃ ca tathā lokaṃ brahmalokaṃ ca gacchati | sa puruṣaḥ bhogasaṃpannaḥ tejasvī agnike samāna-dīptimān sva-divya-śarīreṇa devatā iva prakāśamānaḥ divyabhāva-yuktaḥ vasūn marudgaṇān sādhyagaṇān aśvinīkumārān rudrān tathā brahmaṇaḥ lokaṃ api gacchati |
ภีษมะกล่าวว่า บุรุษเช่นนั้นย่อมบรรลุโลกของเหล่ารุทระ และแม้กระทั่งพรหมโลก ด้วยความอุดมด้วยโภคสมบัติ เปล่งรัศมีรุ่งโรจน์ดุจเปลวไฟ มีสรีระทิพย์ส่องสว่างประหนึ่งเทพ และประกอบด้วยภาวะอันเป็นทิพย์ เขาย่อมเข้าถึงแดนของวสุ หมู่มารุต เหล่าสาธยะ คู่แฝดอัศวิน เหล่ารุทระ และโลกของพระพรหมด้วย
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that sustained dharmic merit transforms a person into one endowed with spiritual splendor (tejas) and yields exalted posthumous attainments—access to higher divine realms such as Rudraloka and Brahmaloka.
In Bhishma’s instruction to Yudhiṣṭhira in the Anuśāsana Parva, he describes the फल (result) of a praised virtuous practice: the practitioner becomes radiant like fire and is said to reach the worlds of various divine classes—Vasus, Maruts, Sādhyas, Aśvins, Rudras—and even Brahmā’s realm.