Shloka 1246
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
मनो5भिरामा मधुरा रमयन्ति मदोत्कटा: । उस विमानमें अप्सराएँ भरी रहती हैं
mano'bhirāmā madhurā ramayanti madotkaṭāḥ | tasmin vimāne apsarāḥ pūrṇāḥ santi, gandharvagītānāṃ madhuradhvaninā sa vimānaḥ pratidhvanati | tasmin vimāne divyābharaṇavibhūṣitāḥ śubhalakṣaṇasampannāḥ mano'bhirāmāḥ madamattāḥ madhurabhāṣiṇyaś ca ramaṇyo naraṃ taṃ ramayanti |
ภีษมะกล่าวว่า—ในวิมานนั้นมีอัปสราเนืองแน่น และวิมานย่อมก้องกังวานอยู่เสมอด้วยเสียงอันไพเราะแห่งบทเพลงของคันธรรพ์ ภายในนั้น สตรีผู้ประดับเครื่องอลังการทิพย์ มีลักษณะเป็นมงคล งามจับใจ เริงร่าด้วยความปีติ และวาจาหวาน ย่อมบันเทิงและรื่นรมย์แก่บุรุษผู้นั้น
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents heavenly enjoyment as a result of accumulated merit: dharmic action yields pleasing fruits, depicted as celestial music, beauty, and delight. At the same time, it implies an ethical hierarchy—pleasure is a consequence of dharma, not its substitute.
Bhishma is describing a celestial vimana associated with a meritorious man: it is filled with apsarases, echoes with gandharva music, and contains divinely adorned, auspicious, sweet-speaking women who entertain him.