Shloka 36
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
धृतराष्ट्र रवाच चातुर्मास्यिर्ये यजन्ते जना: सदा तथेष्टीनां दशशतं प्राप्तुवन्ति । ये चाग्निहोत्रं जुह्नति श्रद्दधाना यथाम्नायं त्रीणि वर्षाणि विप्रा:
dhṛtarāṣṭra uvāca—cāturmāsyair ye yajante janāḥ sadā tathā iṣṭīnāṃ daśaśataṃ prāptuvanti | ye cāgnihotraṃ juhvati śraddadhānā yathāmnāyaṃ trīṇi varṣāṇi viprāḥ |
ธฤตราษฏระกล่าวว่า “ผู้ใดประกอบยัญจาตุรมาสยะเป็นนิตย์ ย่อมได้บุญเทียบเท่าการบูชาอิษฏิเป็นร้อยเป็นพัน และพราหมณ์ผู้มีศรัทธาซึ่งถวายอัคนิโหตระทุกวันตามบัญญัติเวทตลอดสามปี—ผู้ทรงวินัยเช่นนั้น แบกภาระแห่งธรรมมั่นคง ตั้งอยู่ในทางเวท ย่อมเป็นผู้ชอบธรรมและมีจิตยิ่งใหญ่ และย่อมถึงโลกของวรุณะ”
गौतम उवाच
Educational Q&A
Steady, faith-filled observance of Vedic duties—especially regular seasonal sacrifices and the daily Agnihotra performed according to injunction—constitutes a disciplined bearing of dharma and is presented as a cause for attaining exalted post-mortem realms such as Varuṇa’s world.
Dhṛtarāṣṭra speaks about the spiritual results of specific Vedic rites, describing how those who consistently perform Cāturmāsya sacrifices and maintain Agnihotra with śraddhā for an extended period are regarded as righteous and attain a divine realm.