Shloka 35
गौतम उवाच ततो<परे भान्ति लोका: सनातना: सुपुण्यगंधा विरजा विशोका: । वरुणस्य राज्ञ: सदने महात्मन- स्तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये,गौतमने कहा--उसके सिवा दूसरे भी बहुत-से सनातन लोक प्रकाशित होते हैं, जहाँ पवित्र गंध छायी रहती है। वहाँ न तो रजोगुण है और न शोक ही। महामना राजा वरुणके लोकमें वे स्थान हैं। वहाँ जाकर मैं तुमसे अपना हाथी वापस लूँगा
gautama uvāca | tato 'pare bhānti lokāḥ sanātanāḥ supuṇyagandhā virajā viśokāḥ | varuṇasya rājñaḥ sadane mahātmanaḥ tatra tvāhaṃ hastinaṃ yātayiṣye ||
โคตมะกล่าวว่า “เลยไปจากนั้นยังมีโลกนิรันดร์อื่น ๆ ส่องประกายอยู่—อบอวลด้วยกลิ่นแห่งบุญใหญ่ ปราศจากธุลีแห่งกิเลส และปราศจากความโศก ในสำนักของพระราชาวรุณะผู้มีจิตยิ่งใหญ่มีแดนเช่นนั้นอยู่ ที่นั่นเราจะไป และจะให้เจ้าคืนช้างของเราแก่เรา”
गौतम उवाच
Educational Q&A
The verse links moral purity with the quality of one’s realm of experience: worlds characterized by merit are described as ‘fragrant,’ free from rajas (stain/passion) and sorrow. It also implies that ethical order is enforceable—wrongful possession must be rectified, even by invoking higher authority and sacred realms.
Gautama describes radiant, eternal realms associated with Varuṇa and declares his intent to go there and compel the return of his elephant—framing the recovery as an act grounded in cosmic order and rightful restitution.