Shloka 26
उपदेशदोषप्रसङ्गः (Upadeśa-doṣa-prasaṅgaḥ) — The Risk of Misapplied Counsel
एवं सुबहुशस्तस्य शूद्रस्थ भरतर्षभ । सोडगच्छदाश्रममृषि: शूद्रं द्रष्ट नरर्षभ
evaṁ subahuśas tasya śūdrāśramaṁ bharatarṣabha | so ’dṛcchad āśramam ṛṣiḥ śūdraṁ draṣṭuṁ nararṣabha ||
ดังนี้แล โอผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภารตะ ฤๅษีนั้นไปยังอาศรมของชูทรผู้นั้นหลายครั้ง ด้วยปรารถนาจะได้พบเห็นเขา แล้วจึงกล่าวถ้อยคำอันอ่อนโยนและไต่ถามถึงความเป็นมาที่ชูทรผู้นั้นมาถึงที่นั่น นับแต่นั้น ฤๅษีผู้รุ่งโรจน์ยิ่ง ผู้ตั้งมั่นในธรรมและเคร่งครัดในวัตรตบะ ก็มาเยือนที่พำนักของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic conduct expressed through humility, repeated respectful engagement, and courteous inquiry. A sage’s willingness to visit a Śūdra’s hermitage and speak agreeably underscores that righteousness is shown in behavior—hospitality, openness, and ethical regard—rather than mere status.
Bhishma narrates that an unnamed sage repeatedly goes to the Śūdra’s hermitage to meet him. Afterward, the sage speaks kindly and asks about how and why the Śūdra came there, and from then on continues visiting him many times.