Shloka 9
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
अत्रानुवंशशलोको भवति-- यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत । ट्रह्ूं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी,यहाँ उनके वंशका परिचय देनेवाला यह श्लोक कहा जाता है-- देवयानीने यदु और तुर्वसु नामवाले दो पुत्रोंको जन्म दिया और वृषपर्वाकी पुत्री शर्मिष्ठाने 2 अव अनु तथा पूरु--ये तीन पुत्र उत्पन्न किये
atrānuvaṁśaśloko bhavati— yaduṁ ca turvasuṁ caiva devayānī vyajāyata | druhyuṁ cānuṁ ca pūruṁ ca śarmiṣṭhā vārṣaparvaṇī ||
ณ ที่นั้นมีการขับสลกว่าด้วยวงศ์สกุลว่า—เทวยานีให้กำเนิดโอรสสององค์ คือ ยทุ และ ตุรวสุ; ส่วนศรมิษฐา ธิดาแห่งวฤษปัรวัน ให้กำเนิดโอรสสามองค์ คือ ทฺรุหฺยุ อนุ และ ปูรุ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the importance of preserving and reciting lineage (anuvaṁśa) as a cultural and political ethic: legitimacy, inheritance, and social memory in royal houses depend on clearly acknowledged descent.
Vaiśampāyana introduces a lineage-verse listing the sons born to Devayānī (Yadu, Turvasu) and to Śarmiṣṭhā, daughter of Vṛṣaparvan (Druhyu, Anu, Pūru), thereby mapping the origins of major dynastic branches.