Shloka 30
Āśramadharma and the Marks of the Muni
Yayāti–Aṣṭaka Saṃvāda
प्रकृतय ऊचु: यः पुत्रो गुणसम्पन्नो मातापित्रोर्हित: सदा । सर्वमरहति कल्याणं कनीयानपि सत्तम:,प्रजावर्गके लोग बोले--जो पुत्र गुणवान् और सदा माता-पिताका हितैषी हो, वह छोटा होनेपर भी श्रेष्ठतम है। वही सम्पूर्ण कल्याणका भागी होनेयोग्य है
prakṛtaya ūcuḥ | yaḥ putro guṇasampanno mātāpitror hitaḥ sadā | sarvam arhati kalyāṇaṃ kanīyān api sattamaḥ ||
เหล่าประชาผู้เป็นหลักกล่าวว่า— บุตรผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม และมุ่งประโยชน์แก่บิดามารดาอยู่เสมอ แม้จะเป็นผู้น้อยก็ยังเป็นยอดแห่งคนดี เขาเท่านั้นสมควรได้รับมงคลและความเจริญอันเป็นสิริมงคลทั้งปวง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Merit is measured by character and dutiful conduct, not by age or seniority: a son who is virtuous and consistently seeks his parents’ welfare is truly the best and deserves prosperity.
The people (subjects/citizens) voice a judgment about rightful excellence: they publicly affirm that even a younger son should be regarded as superior if he possesses virtues and remains devoted to his parents’ good.