Shloka 2
आदि पर्व — अध्याय ८३: ययाति-इन्द्र-संवादः तथा अष्टक-प्रश्नः
Yayāti–Indra Dialogue and Aṣṭaka’s Inquiry
देवयान्युवाच किमिदं वृजिनं सुभ्रु कृतं वै कामलुब्धया,देवयानीने कहा--सुन्दर भौंहोंवाली शर्मिष्ठे! तुमने कामलोलुप होकर यह कैसा पाप कर डाला?
devayāny uvāca kim idaṁ vṛjinaṁ subhru kṛtaṁ vai kāmalubdhayā
เทวยานีกล่าวว่า “โอ้ ชรมิษฐาผู้มีคิ้วงาม นี่เป็นความผิดอันใดที่เจ้ากระทำลง—ด้วยความใคร่กำเริบแท้ ๆ? เจ้าก่อบาปใหญ่เพียงใด!”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames uncontrolled desire (kāma) as a cause of moral lapse (vṛjina). It highlights ethical accountability: actions driven by craving are condemned as sinful and socially disruptive.
Devayānī confronts Śarmiṣṭhā, accusing her of committing a wrongful act under the influence of desire. The line functions as a sharp moral rebuke within their escalating conflict.