Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
सोमस्य तु सुतो वर्चा वर्चस्वी येन जायते । मनोहराया: शिशिर: प्राणोडइथ रमणस्तथा,सोमके मनोहरा नामक स्टत्रीके गर्भसे प्रथम तो वर्चा नामक पुत्र हुआ, जिससे लोग वर्चस्वी (तेज, कान्ति और पराक्रमसे सम्पन्न) होते हैं, फिर शिशिर, प्राण तथा रमण नामक पुत्र उत्पन्न हुए
somasyatu suto varcā varcasvī yena jāyate | manoharāyāḥ śiśiraḥ prāṇo ’tha ramaṇas tathā ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—จากโสมะได้บังเกิดโอรสชื่อว่า วรจา ผู้ทำให้ชนทั้งหลายมีรัศมีและเดชานุภาพ ต่อมาจากมโนหราได้บังเกิดโอรสทั้งสาม คือ ศิศิระ ปราณะ และรมณะด้วย
वैशम्पायन उवाच
The verse frames personal qualities—radiance (varcas), vitality (prāṇa), and charm (ramaṇa)—as celebrated inheritances within a lineage, suggesting that noble traits are to be cultivated and recognized as part of one’s familial and ethical legacy.
Vaiśampāyana continues a genealogical account: he names Soma’s son Varcā and then lists the sons born of Manoharā—Śiśira, Prāṇa, and Ramaṇa—thereby extending the family line and associating it with specific admired qualities.