Shloka 11
भूमिभार-निवारणप्रसङ्गः (Bhūmibhāra-nivāraṇa-prasaṅgaḥ) — The Motif of Relieving Earth’s Burden
उस यज्ञमें जो ऋत्विज् और सदस्य पधारे थे, उन सबको राजा जनमेजयने सैकड़ों और सहस्रोंकी संख्यामें धन-दान किया
tasmin yajñe ye ṛtvijaḥ sadasyāś ca samāgatāḥ, tān sarvān rājā janamejayaḥ śataśaḥ sahasraśaś ca dhana-dānena toṣayām āsa.
ในพิธีบูชายัญนั้น บรรดาฤตวิช (ปุโรหิตผู้ประกอบพิธี) และสมาชิกสภาผู้ทรงความรู้ที่มาถึง ต่างได้รับพระราชาชนเมชยะทรงยกย่องด้วยการพระราชทานทรัพย์สินเป็นร้อยเป็นพัน.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rāja-dharma: a king sustains sacred institutions by honoring priests and learned participants with appropriate gifts. Generosity (dāna) is presented as an ethical obligation that supports ritual order and social stability.
During Janamejaya’s sacrifice, the assembled officiating priests (ṛtvijas) and learned assembly members (sadasyas) are rewarded with abundant wealth—given in hundreds and thousands—showing the scale of the king’s patronage.