Shloka 12
भूमिभार-निवारणप्रसङ्गः (Bhūmibhāra-nivāraṇa-prasaṅgaḥ) — The Motif of Relieving Earth’s Burden
लोहिताक्षाय सूताय तथा स्थपतये विभु: । येनोक्त तस्य तत्राग्रे सर्पसत्रनिवर्तने,लोहिताक्ष, सूत तथा शिल्पीको, जिसने यज्ञके पहले ही बता दिया था कि इस सर्पसत्रको बंद करनेमें एक ब्राह्मण निमित्त बनेगा, प्रभावशाली राजा जनमेजयने बहुत धन दिया। जिनके पराक्रमकी कहीं तुलना नहीं है, उन नरेश्वर जनमेजयने प्रसन्न होकर यथायोग्य द्रव्य और भोजन-वस्त्र आदिका दान करनेके पश्चात् शास्त्रीय विधिके अनुसार अवभृथ-स्नान किया
śaunaka uvāca |
lohitākṣāya sūtāya tathā sthapataye vibhuḥ |
yenoktaṃ tasya tatrāgre sarpasatranivartane ||
พระราชาชนเมชยะผู้ทรงอานุภาพได้พระราชทานทรัพย์มากมายแก่โลหิตากษะผู้เป็นสูตะ และแก่สถปติ (ช่างเอก) เพราะทั้งสองได้กล่าวไว้ก่อนแล้ว ณ ที่นั้นว่า พราหมณ์ผู้หนึ่งจักเป็นเหตุให้พิธีสรรพสัตระยุติลง ครั้นถวายทานตามสมควร ทั้งทรัพย์ อาหาร และเครื่องนุ่งห่มแล้ว พระองค์ทรงประกอบอวภฤถสนานตามบทบัญญัติแห่งศาสตรา.
शौनक उवाच
Educational Q&A
Even when a ritual is fueled by anger, dharma requires honoring truthful guidance and rewarding those who serve the larger order; rightful patronage and receptivity to counsel help restrain destructive impulses.
Śaunaka reports that the powerful king (Janamejaya) rewarded Lohitākṣa the sūta and the sthapati because one of them had earlier predicted that a brāhmaṇa would become the cause for stopping the snake-sacrifice.