Shloka 3
Jaratkāru’s Marital Compact and Departure (जरत्कारु–जरत्कारुणी संवादः)
काश्यप उवाच दश नागेन्द्र वृक्ष॑ त्वं यद्येतदभिमन्यसे । अहमेनं त्वया दष्टं जीवयिष्ये भुजजड्रम,काश्यपने कहा--नागराज! यदि तुम्हें इतना अभिमान है तो इस वृक्षको डँसो। भुजंगम! तुम्हारे डँसे हुए इस वृक्षको मैं अभी जीवित कर दूँगा
kāśyapa uvāca daśa nāgendra vṛkṣaṁ tvaṁ yady etad abhimanyase | aham enaṁ tvayā daṣṭaṁ jīvayiṣye bhujaṅgama ||
กาศยปะกล่าวว่า “โอ นาคเอนทระ! หากเจ้าหยิ่งผยองนัก ก็จงกัดต้นไม้นี้เถิด โอ ภุชังคะ! ต้นไม้ที่เจ้ากัดนี้ เราจะชุบให้กลับมีชีวิตอีกครั้ง”
काश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts arrogant display of destructive power with the higher dharmic ideal of protection and restoration. True superiority is shown not by harming, but by the capacity and intent to preserve life and undo harm.
Kāśyapa challenges the serpent-king to bite a tree as a test of its boastful power, and declares that he will immediately revive the tree after it is bitten—setting up a contest between lethal venom and ascetic life-restoring potency.