Shloka 9
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
स च नाम रथस्तादृड्मदीयास्ते च वाजिन:,न्यवर्तयत संहृष्टा ममैषा परमा मति: । “इस समय अर्जुनके पास मेरा सुप्रसिद्ध रथ है, मेरे ही अद्भुत घोड़े हैं और स्वयं अर्जुन शीघ्रता-पूर्वक अस्त्र-शस्त्र चलानेवाले योद्धा हैं। ऐसी दशामें अर्जुनकी समानता कौन कर सकता है? आपलोग प्रसन्नताके साथ दौड़े जाइये और बड़ी सान्त्वनासे धनंजयको लौटा लाइये। मेरी तो यही परम सम्मति है
sa ca nāma rathas tādṛg madīyās te ca vājinaḥ, nyavartayata saṁhṛṣṭā mamaiṣā paramā matiḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “รถศึกอันเลื่องชื่อนั้นเป็นของเรา และม้าอันประเสริฐเหล่านั้นก็เป็นของเราเช่นกัน ฉะนั้นจงหันกลับไปด้วยใจยินดี—นี่คือความเห็นอันมั่นคงและสูงสุดของเรา”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes decisive, confidence-giving counsel: when one has reliable resources and a clear assessment, one should act without panic and restore morale—here, by instructing others to return joyfully, grounded in a firm judgment.
Vaiśaṃpāyana reports a speaker’s reassurance that the famed chariot and the excellent horses are under his control/ownership, and therefore the group should turn back happily; he concludes by stating this is his highest, settled opinion.