Shloka 75
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
सर्वसंहननोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम् | दुर्धर्षमृषभस्कन्ध॑ व्यात्ताननमिवोरगम्,वह दूसरोंको तिरस्कृत करनेवाले समस्त सदगुणोंसे सम्पन्न, सभी उत्तम लक्षणोंसे सुशोभित एवं दुर्धर्ष था। उसके कंधे वृषभके समान हृष्ट-पुष्ट थे तथा मुँह बाये हुए सर्पकी भाँति वह शत्रुओंको भयानक प्रतीत होता था
sarvasaṁhananopetaṁ sarvalakṣaṇalakṣitam | durdharṣam ṛṣabhaskandhaṁ vyāttānanam ivoragam ||
เขามีสรีระแน่นกระชับและทรงพลัง ประดับด้วยลักษณะมงคลทั้งปวง และยากที่ผู้ใดจะเข้าต้านทาน ไหล่ของเขากว้างแน่นดุจโคอุสภะ และดุจอสรพิษอ้าปากแผ่พังพาน เขาปรากฏน่าเกรงขามยิ่งในสายตาศัตรู
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal of kṣatriya-bearing: strength disciplined into a formidable presence, signaled through auspicious traits and unwavering courage, so that injustice and hostility are deterred.
Vaiśampāyana is describing a powerful figure’s physical and symbolic qualities—compact strength, auspicious signs, bull-like shoulders, and a serpent-like, fearsome visage—to convey how intimidating and hard to defeat he appears to enemies.