Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
चारुदेष्णश्न विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च । सारणश्न महाबाहुर्गदश्न विदुषां वर:,सत्यक, सात्यकि, सात्वतवंशी कृतवर्मा, प्रद्युम्मन, साम्ब, निशठ, शंकु, पराक्रमी चारुदेष्ण, झिल्ली, विपृथु, महाबाहु सारण तथा दिद्वानोंमें श्रेष्ठ गद--ये तथा और दूसरे भी बहुत-से वृष्णि, भोज और अन्धकवंशके लोग दहेजकी बहुत-सी सामग्री लेकर खाण्डवप्रस्थमें आये थे
vaiśampāyana uvāca |
cārudeṣṇaś ca vikrānto jhillī vipṛthur eva ca |
sāraṇaś ca mahābāhur gadaś ca viduṣāṃ varaḥ ||
จารุเทศณะผู้กล้าหาญ ฌิลลี และวิปฤถุ สารณะผู้มีแขนกำยำ และคทะผู้เลิศในหมู่นักปราชญ์—บุคคลเหล่านี้ พร้อมด้วยชนอีกมากจากวงศ์วฤษณี โภช และอันธก ได้มาถึงขาณฑวปรัสถ์ โดยนำของกำนัลและสิ่งของวิวาห์มาอย่างมากมาย
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic social conduct: family solidarity and the honoring of marital alliances through public support and generous gifting, reflecting responsibility to kin and community.
A group of prominent Yādava/Vṛṣṇi figures—Cārudeṣṇa, Jhillī, Vipṛthu, Sāraṇa, and Gada—arrive at Khāṇḍavaprastha, accompanied by many others from related clans, bringing substantial bridal gifts for the occasion.