Khāṇḍava-dāha: Strategic containment and Indra’s rain (Ādi Parva, Adhyāya 217)
तौ विहृत्य यथाकामं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ । महीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतु:,तदनन्तर श्रीकृष्ण और अर्जुन दोनों प्रभासक्षेत्रमें इच्छानुसार घूम-फिरकर रैवतक पर्वतपर चले गये। उन्हें रातको वहीं ठहरना था
tau vihṛtya yathākāmaṃ prabhāse kṛṣṇapāṇḍavau | mahīdharaṃ raivatakaṃ vāsāyaivābhijagmatuḥ ||
ต่อจากนั้น ศรีกฤษณะและอรชุนผู้เป็นปาณฑพ ได้เที่ยวพักผ่อนในแดนปรภาสตามอัธยาศัย แล้วจึงมุ่งไปยังภูเขาไรวตะกะเพื่อพักค้างคืน ณ ที่นั้น
वैशम्पायन उवाच
Even amid great destinies, disciplined pauses—traveling appropriately, enjoying without excess, and resting with clear intent—reflect balanced conduct (dharma) and readiness for what follows.
Vaiśaṃpāyana narrates that Kṛṣṇa and Arjuna roam in the sacred region of Prabhāsa as they wish and then proceed to the Raivataka mountain to stay there for the night.