Shloka 28
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
कृत्वा मम परित्राणं तव धर्मो न लुप्यते । यदि वाप्यस्य धर्मस्य सूक्ष्मो5पि स्याद् व्यतिक्रम:,मेरी रक्षा करनेसे आपके धर्मका लोप नहीं होगा। यदि आपके इस धर्मका थोड़ा-सा व्यतिक्रम भी हो जाय तो भी मुझे प्राणदान देनेसे तो आपको महान् धर्म होगा ही। अतः मेरे स्वामी कुन्तीकुमार अर्जुन! मैं आपकी भक्त हूँ, मुझे स्वीकार कीजिये; यह आर्तरक्षण सत्पुरुषोंका मत है
kṛtvā mama paritrāṇaṃ tava dharmo na lupyate | yadi vāpy asya dharmasya sūkṣmo 'pi syād vyatikramaḥ ||
“เมื่อท่านคุ้มครองเรา ธรรมของท่านย่อมไม่เสื่อมสูญ และแม้ในเรื่องนี้จะมีการคลาดเคลื่อนจากธรรมนั้นเพียงเล็กน้อยอย่างละเอียดที่สุดก็ตาม แต่การมอบชีวิตแก่เราย่อมทำให้ท่านได้ธรรมอันยิ่งใหญ่กว่าเป็นแน่”
अजुन उवाच
Educational Q&A
Protecting someone in distress is presented as a dharmic act that does not diminish one’s duty; even if a minor technical breach of duty were suspected, saving a life is framed as the higher ethical good.
A speaker appeals to Arjuna to grant protection, arguing that Arjuna’s righteousness will remain intact—and that the merit of saving a life outweighs any minute concern about a possible deviation from duty.