Shloka 10
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
कृताभिषेकैर्विद्वद्धिर्नियतै: सत्पथि स्थितै: । शुशुभे5तीव तदू राजन् गड्जाद्वारं महात्मभि:,गंगाके तटपर जब अलग-अलग अग्नियाँ प्रज्वलित हो गयीं और सन्मार्गमें स्थित एवं मन-इन्द्रियोंको वशमें रखनेवाले विद्वान् ब्राह्मणलोग स्नान करके फूलोंके उपहार चढ़ाकर जब पूर्वोक्त अग्नियोंमें आहुति दे चुके, तब उन महात्माओंके द्वारा उस गंगाद्वार नामक तीर्थकी शोभा बहुत बढ़ गयी
Vaiśampāyana uvāca: kṛtābhiṣekair vidvadbhir niyataiḥ satpathi sthitaiḥ | śuśubhe 'tīva tadā rājan gaṅgādvāraṁ mahātmabhiḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา! ในกาลนั้นคงคาทวาระรุ่งเรืองยิ่งนัก เพราะเหล่ามหาตมะผู้ทรงวิชา มีวินัย ตั้งมั่นในหนทางธรรม ได้ประกอบพิธีอาบน้ำชำระและพิธีอภิษेकเป็นต้นโดยถูกต้องตามแบบแผน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that a sacred place becomes truly radiant through the presence of disciplined, learned people who adhere to satpatha (the righteous path). Ethical self-restraint (niyama) and right conduct are presented as the real adornment of a tīrtha.
Vaiśampāyana describes a scene at the tīrtha called Gaṅgādvāra: learned and self-controlled great-souled men have completed their ritual bathing and observances, and their righteous presence makes the place shine with exceptional splendor.