Shloka 31
सुभद्राहरणम्
Subhadrā-haraṇa: Arjuna’s Taking of Subhadrā and the Dvārakā Assembly’s Response
अनुप्रवेशे यद् वीर कृतवांस्त्वं मम प्रियम् । सर्व तदनुजानामि व्यलीक॑ न च मे हृदि,“वीरवर! तुमने घरके भीतर प्रवेश करके तो मेरा प्रिय कार्य किया है, अतः उसके लिये मैं तुम्हें आज्ञा देता हूँ; क्योंकि मेरे हृदयमें वह अप्रिय नहीं है
vaiśampāyana uvāca | anupraveśe yad vīra kṛtavāṁs tvaṁ mama priyam | sarvaṁ tad anujānāmi vyalīkaṁ na ca me hṛdi ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โอ้วีรบุรุษ การที่เจ้าก้าวเข้าไปภายในนั้นเป็นสิ่งที่ชื่นใจเรา เพราะฉะนั้นเราจึงให้ความยินยอมโดยสิ้นเชิงต่อการกระทำนั้น ในดวงใจของเราไม่มีความขุ่นเคืองหรือค้างคาใดๆ เลย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes ethical evaluation by intention and outcome: when an action is genuinely beneficial and pleasing (priya) to the rightful authority, it is explicitly sanctioned (anujñā), and the speaker clarifies the absence of inner resentment (no vyalīka in the heart).
A hero has entered inside (anupraveśa) and performed an act that the speaker considers favorable. The speaker responds by granting permission/approval for that act and assures that there is no displeasure or sense of offense in his heart.