Shloka 8
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् । अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम्,अमरोंके अमृतकी खान होनेसे वह अत्यन्त शुभ एवं दिव्य माना जाता है। उसका कोई माप नहीं है। वह अचिन्त्य, पवित्र जलसे परिपूर्ण तथा अद्भुत है
śubhaṃ divyam amartyānām amṛtasyākaraṃ param | aprameyam acintyaṃ ca supuṇyajalam adbhutam ||
เศานกะกล่าวว่า “เพราะเป็นขุมเหมืองอันสูงสุดแห่งอมฤตของเหล่าอมตะ มหาสมุทรนั้นจึงนับว่าเป็นมงคลยิ่งและเป็นทิพย์ยิ่งนัก มันหาประมาณมิได้ เกินกว่าจิตจะคาดคิด—น่าอัศจรรย์ และเปี่ยมด้วยสายน้ำอันบริสุทธิ์ก่อบุญ”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the idea of a sacred, divine source—described as immeasurable and inconceivable—whose purity and merit-bearing waters symbolize transcendent sanctity and the limits of ordinary human cognition when approaching the divine.
Śaunaka is describing (in laudatory terms) a supreme, wondrous repository associated with amṛta and the immortals, emphasizing its auspiciousness, divinity, and extraordinary purity as part of the ongoing account being discussed in the Adi Parva.