Shloka 6
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
आकर सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च । नागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम्,सरिताओंका स्वामी वह महासागर सम्पूर्ण रत्नोंकी खान, वरुणदेवका निवासस्थान और नागोंका रमणीय उत्तम गृह है
ākaraḥ sarvaratnānām ālayaṁ varuṇasya ca | nāgānām ālayaṁ ramyam uttamaṁ saritāṁ patim ||
เศานกะกล่าวว่า “มหาสมุทร—เจ้าแห่งสายน้ำทั้งหลาย—เป็นขุมเหมืองแห่งรัตนะทั้งปวง เป็นที่ประทับของเทพวรุณะ และเป็นเรือนอันรื่นรมย์สูงสุดของเหล่านาค”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse frames the ocean as a sacred, multi-layered reality: materially it is the source of jewels, and spiritually it is a divine and mythic residence (of Varuṇa and the Nāgas). It encourages seeing natural phenomena not merely as resources but as domains woven into cosmic and moral order.
Śaunaka describes the ocean in exalted terms—calling it the lord of rivers and identifying it as the repository of gems, Varuṇa’s dwelling, and the Nāgas’ splendid abode—within the Adi Parva’s broader descriptive and genealogical-mythic discourse.