Gaṅgādvāra-tīrtha, Ulūpī-saṃvāda, and Arjuna’s Dharma-Deliberation (गङ्गाद्वार-तीर्थम्, उलूपी-संवादः)
मेघवृन्दमिवाकाशे विद्ध॑ विद्युत्समावृतम् । तत्र रम्ये शिवे देशो कौरव्यस्य निवेशनम्,इन्द्रप्रस्थके रमणीय एवं शुभ प्रदेशमें कुरुराज युधिष्ठिरका सुन्दर राजभवन बना हुआ जो आकाशशमें विद्युत॒की प्रभासे व्याप्त मेघमण्डलकी भाँति देदीप्यमान था
meghavṛndam ivākāśe viddhaṃ vidyut-samāvṛtam | tatra ramye śive deśe kauravyasya niveśanam indraprasthake ramaṇīyaṃ evaṃ śubha-pradeśeṃ kuru-rāja yudhiṣṭhirasya sundara rāja-bhavanaṃ babhūva, yad ākāśe vidyut-prabhayā vyāpta-megha-maṇḍalasya iva dīdyamānaṃ āsīt |
วายุเทพตรัสว่า “ในแคว้นอินทรปรัสถะอันรื่นรมย์และเป็นมงคลนั้น มีที่ประทับของกุรุวงศ์—พระราชวังอันโอฬารของพระเจ้ายุธิษฐิระ—ส่องประกายดุจหมู่เมฆบนฟากฟ้าที่ถูกห้อมล้อมและแต้มด้วยสายฟ้า”
वायुदेव उवाच
The verse links outer splendour with inner order: an auspicious, well-governed realm under a dharmic king is portrayed as naturally radiant. Beauty and prosperity are framed as signs of righteous rule rather than mere luxury.
Vāyu describes the residence at Indraprastha—Yudhiṣṭhira’s palace—using a vivid simile: it gleams like a cloud-mass in the sky lit through with lightning, emphasizing the city’s auspiciousness and grandeur.