Shloka 5
Arjuna Restores a Brāhmaṇa’s Cattle and Accepts Forest Exile
Satya-vrata at Khaṇḍavaprastha
दिष्टया जीवन्ति ते पार्था दिष्टया जीवति सा पृथा । दिष्टया द्रुपदकन्यां च लब्धवन्तो महारथा:,सौभाग्यकी बात है कि वे कुन्तीपुत्र जीवित हैं। सौभाग्यसे ही कुन्ती भी जीवित है और यह भी बड़े सौभाग्यकी बात है कि उन महारथियोंने ट्रुपदकन्याको प्राप्त कर लिया
diṣṭyā jīvanti te pārthā diṣṭyā jīvati sā pṛthā | diṣṭyā drupadakanyāṃ ca labdhavanto mahārathāḥ ||
วิทุระกล่าวว่า “ด้วยบุญวาสนา บุตรแห่งปฤถา (เหล่าปาณฑพ) ยังมีชีวิตอยู่; ด้วยบุญวาสนา ปฤถา (กุนตี) เองก็ยังมีชีวิตอยู่. และยิ่งเป็นมหาสุภมงคลที่เหล่ามหารถีเหล่านั้นได้ธิดาแห่งทฺรุปทะ (เทฺราปที) มาเป็นชายา.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights gratitude and moral relief: life preserved after danger is to be received as a blessing, and rightful alliances (like marriage) are seen as providential supports for dharma and social order.
Vidura expresses joy and relief that the Pāṇḍavas and their mother Kuntī have survived, and he notes as further good fortune that the heroes have gained Drupada’s daughter Draupadī as their bride—an event with major political and ethical consequences.