Shloka 8
Tilottamā, Sunda–Upasunda, and the Pāṇḍava Samaya (Ādi Parva 204)
तावुभौ पुरुषव्याप्रावनागसि नृपे त्वयि । न मन्त्रयेतां त्वच्छेय: कथं सत्यपराक्रमौ,महाराज! आपने भी इनका कोई अपराध नहीं किया है; फिर ये दोनों सत्यपराक्रमी पुरुषसिंह आपको हितकारक सलाह न दें, यह कैसे हो सकता है?
tāv ubhau puruṣavyāprāv anāgasi nṛpe tvayi | na mantrayetāṁ tvaccheyaḥ kathaṁ satyaparākramau, mahārāja ||
วิทุระกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราช! ท่านมิได้กระทำความผิดใดต่อบุรุษผู้กล้าทั้งสองนั้น แล้วบุรุษผู้มีเดชานุภาพตั้งมั่นอยู่ในสัจจะทั้งสอง จะไม่ให้คำปรึกษาเพื่อประโยชน์สุขของท่านได้อย่างไร?”
विदुर उवाच
Educational Q&A
A righteous king should recognize and accept well-intentioned counsel. When one is guiltless toward advisers, it is natural—and ethically expected—that truthful and capable men will speak for the king’s welfare (śreyas).
Vidura addresses the king and argues that since the king has not wronged the two noble men, it would be unreasonable to think they would withhold beneficial advice. He frames their counsel as grounded in truth and aimed at the king’s good.