Shloka 5
Tilottamā, Sunda–Upasunda, and the Pāṇḍava Samaya (Ādi Parva 204)
इमौ हि वृद्धौ वयसा प्रज्ञया च श्रुतेन च । समौ च त्वयि राजेन्द्र तथा पाण्डुसुतेषु च,राजेन्द्र! अवस्था, बुद्धि और शास्त्रज्ञान--सभी बातोंमें ये दोनों बढ़े-चढ़े हैं और आपफमें तथा पाण्डवोंमें समानभाव रखते हैं
imau hi vṛddhau vayasā prajñayā ca śrutena ca | samau ca tvayi rājendra tathā pāṇḍusuteṣu ca ||
วิทุระกล่าวว่า “ข้าแต่ราชันผู้ประเสริฐ บุรุษผู้เฒ่าทั้งสองนี้เลิศด้วยวัย ปัญญา และความรู้จากคัมภีร์ และยังมีใจเป็นกลางเสมอกันต่อพระองค์และต่อโอรสแห่งปาณฑุด้วย”
विदुर उवाच
Educational Q&A
True authority in counsel comes from maturity (age), discernment (prajñā), and learning (śruta), and such elders should be valued especially because they remain impartial between rival parties.
Vidura is addressing the king and pointing out that two respected elders are well-qualified and unbiased, treating the king and the Pāṇḍavas with equal regard—implying the king should heed their fair judgment rather than partisan impulses.