Shloka 4
Sundopasundayor Digvijayaḥ — The Conquests of Sunda and Upasunda
Nārada’s Account
एवं गते विग्रहं तैर्न रोचे संधाय वीरैदीयतामर्ध भूमि: । तेषामपीदं प्रपितामहानां राज्यं पितुश्चैव कुरूत्तमानाम्,ऐसी दशामें मैं पाण्डवोंके साथ लड़ाई-झगड़ा पसंद नहीं करता। उन वीरोंके साथ संधि करके उन्हें आधा राज्य दे दिया जाय। (दुर्योधनकी ही भाँति) उन कुरुश्रेष्ठ पाण्डवोंके भी बाप-दादोंका यह राज्य है
Bhīṣma uvāca: evaṁ gate vigrahaṁ tair na roce; sandhāya vīrair dīyatām ardha-bhūmiḥ | teṣām apīdaṁ prapitāmahānāṁ rājyaṁ pituś caiva kurūttamānām ||
เมื่อเรื่องราวมาถึงเพียงนี้ เราไม่เห็นควรให้เกิดศึกวิวาทกับวีรบุรุษเหล่านั้น จงทำสัญญาสงบศึกกับเขา แล้วมอบแผ่นดินครึ่งหนึ่งให้เถิด เพราะราชอาณาจักรนี้เป็นมรดกของเหล่าปาณฑพผู้ประเสริฐแห่งวงศ์กุรุด้วย เป็นสิทธิที่สืบมาจากบรรพชนและบิดาของเขา
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma frames political prudence as dharma: avoid needless war with rightful heirs, and uphold justice by recognizing shared ancestral claim—hence, make peace and grant a fair share of the kingdom.
Bhishma counsels the Kuru side that he does not favor fighting the Pandavas; instead he urges a treaty (sandhi) and the granting of half the realm, emphasizing that the Pandavas too are legitimate inheritors of the Kuru kingdom through their father and ancestors.