Shloka 16
Sundopasundayoḥ Tapas–Varadāna–Prasaṅgaḥ
Sunda and Upasunda: Austerities and the Boon
वसूनि विविधान् भोगान् राज्यमेव च केवलम् । नात्याज्यमस्ति कृष्णस्य पाण्डवार्थे कथंचन,पाण्डवोंके लिये श्रीकृष्णकी ओरसे धन-रत्न, भाँति-भाँतिके भोग तथा सारा राज्य-- कुछ भी अदेय नहीं है
vasūni vividhān bhogān rājyam eva ca kevalam | nātyājyam asti kṛṣṇasya pāṇḍavārthe kathaṃcana ||
กรรณะกล่าวว่า “เพื่อประโยชน์ของปาณฑพ พระกฤษณะย่อมไม่หวงแหนสิ่งใดเลย—ทั้งทรัพย์รัตนะนานาประการ ความสุขสำราญทุกชนิด แม้กระทั่งราชอาณาจักรทั้งสิ้น; เพื่อกิจของปาณฑพ ไม่มีสิ่งใดที่พระองค์จะปฏิเสธการประทาน”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights Krishna’s unwavering commitment to the Pandavas: ethical and political support is not merely verbal—he is portrayed as ready to offer wealth, pleasures, and even sovereignty itself for their rightful cause, emphasizing steadfast loyalty to a chosen dharmic alignment.
Karna is characterizing Krishna’s stance in the conflict: he asserts that Krishna will spare nothing—material resources or political power—when acting for the Pandavas’ interest, underscoring Krishna’s decisive role as their advocate and strategist.