Mahabharata 1.19.21 — Adi Parva, Adhyaya 19, Shloka 21
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
ततोअम्बराच्चिन्तितमात्रमागतं महाप्रभं चक्रममित्रतापनम् । विभावसोस्तुल्यमकुण्ठमण्डलं सुदर्शन॑ संयति भीमदर्शनम्
tato 'mbarāc cintitamātram āgataṁ mahāprabhaṁ cakram amitrātāpanam | vibhāvasos tulyam akuṇṭhamaṇḍalaṁ sudarśanaṁ saṁyati bhīmadarśanam ||
แล้วเพียงทรงดำริเท่านั้น จักรอันรุ่งเรืองยิ่ง ผู้เผาผลาญศัตรู ก็ลอยมาตามวิถีแห่งนภาเข้าสู่พระหัตถ์ พลันส่องประกายดุจสุริยันและเพลิงไฟ ขอบวงกลมไม่เคยทื่อหรือถูกขัดขวางในวิถีของมัน แม้นามว่า “สุทรรศนะ” อันหมายถึงน่าชม แต่ในสนามรบกลับเป็นภาพอันน่าสะพรึงสำหรับศัตรู
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the potency of disciplined intention and the ethical paradox of power: a weapon named “Sudarśana” (pleasant to behold) becomes fearsome when used in battle. It suggests that instruments of force, even when divinely sanctioned, must be governed by purpose—ideally the protection of dharma rather than aggression.
By mere thought, a blazing, invincible discus arrives through the sky into the wielder’s hand. It shines like the Sun and Fire, moves without obstruction, and—despite its auspicious name—appears terrifying to enemies on the battlefield.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.