Shloka 13
और्वोपाख्यानम्
Aurva Episode: Restoration of Sight and Restraint of World-Destructive Anger
अज्जरपर्ण गन्धर्व वित्त मां स्वबलाश्रयम् । अहं हि मानी चेष्युश्व॒ कुबेरस्य प्रियः सखा,“अरे, ओ मनुष्यो! दूर ही खड़े रहो। मेरे समीप न आना। तुम्हें ज्ञात कैसे नहीं हुआ कि मैं गन्धर्वराज अंगारपर्ण गंगाजीके जलमें उतरा हुआ हूँ। तुमलोग मुझे (अच्छी तरह) जान लो, मैं अपने ही बलका भरोसा करनेवाला स्वाभिमानी, ईर्ष्यालु तथा कुबेरका प्रिय मित्र हूँ
Vaiśampāyana uvāca: Aṅgāraparṇa gandharva, vitta māṃ svabalāśrayam; ahaṃ hi mānī ca īrṣyuś ca, Kuberasya priyaḥ sakhā.
ไวศัมปายนะกล่าวว่า: “จงรู้จักเราว่า อังคารปรรณะ ผู้เป็นคันธรรพ เราพึ่งพาแต่กำลังของตนเอง เราโอหังและมีใจริษยาโดยสันดาน และเป็นสหายอันเป็นที่รักของกุเบร จงยืนให้ห่างเถิด มนุษย์ทั้งหลาย—อย่าเข้ามาใกล้เรา”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride and jealousy can shape one’s conduct: Aṅgāraparṇa defines himself by power, status, and association with Kubera, using these as grounds to intimidate others. Ethically, it serves as a caution that self-assertion without restraint tends toward hostility rather than dharmic self-mastery.
Aṅgāraparṇa identifies himself to the approaching men and issues a warning to keep their distance. He proclaims his nature (proud, jealous), his reliance on personal strength, and his prestigious connection to Kubera, establishing his authority and the threat he poses in the encounter.