Shloka 10
वसिष्ठ-प्रशंसा
Vasiṣṭha as Purohita: Ascetic Mastery and Royal Counsel
ततो नरा विनिष्क्रान्ता नगरात् कल्यमेव तु । ददृशुर्निहतं भूमौ राक्षसं रुधिरोक्षितम्,तत्पश्चात् जब सबेरा हुआ और लोग नगरसे बाहर निकले, तब उन्होंने देखा बकासुर खूनसे लथपथ हो पृथ्वीपर मरा पड़ा है
tato narā viniṣkrāntā nagarāt kalyam eva tu | dadṛśur nihataṃ bhūmau rākṣasaṃ rudhirokṣitam ||
ต่อมาเมื่อรุ่งเช้า ชาวเมืองออกนอกนครแล้วเห็นรากษสนั้นนอนตายอยู่บนพื้นดิน ชุ่มโชกด้วยโลหิต
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When predatory power is removed, society regains safety and moral balance; the verse underscores the ethical necessity of protecting communities from coercion and violence.
At daybreak the people come out of the city and discover the rākṣasa lying dead on the ground, covered in blood—confirming that the threat has been eliminated.